Survivalrun Neede
23 oktober 2011, de dag van Neede. De survivalrun van Neede staat bekend als pittig. Nou….hij was inderdaad pittig. Ik stond vanochtend om 08:00 uur op. Ik moest binnen een half uur toch een angst poepje doen. Toch wel een beetje zenuwachtig. Ik noem verder geen namen, maar er was een individu die al 3 angst poepjes had gedaan voordat hij van huis vertrokken was. Naar een goed ontbijt op naar Michel. Nanco en Rico zouden ook daar heen komen.Michel was zo vriendelijk om zijn nieuwe Opel beschikbaar te stellen als vervoer naar Neede. Na een bakje cappuccino of thee, vertrokken we naar Neede. O nee, toch eerst nog even een angst plasje doen. Michel heeft trouwens een mooie wc.
Ik moet zeggen die Opel zat erg lekker (achterin). Wij kwamen redelijk op tijd aan in Neede waardoor we nog even rond konden kijken. Wij zagen een aantal leuke hindernissen. Waaronder de eindhindernis pffff. Voor de eindhindernis zaten ook nog twee water oversteken waarvan je er 1 zeker moest zwemmen. Bij de eind hindernis zagen wij al diversen sportievelingen het water in vallen. Water was volgens de organisatie 10 graden brrrrrrrrrrr, koud. Nou dat motiveert weer!!! Maar tot onze grote verbazing, wie zagen wij daar hoog boven het water. Het was ons Jos, met zijn rode bandje nog om. Jaja en deze keer zonder handschoenen;) Jos hoefde nog maar 1 apenhang en dan was hij klaar. Wij zagen Jos van het touw afglijden en bereikte de finish. Jos was kapot, maar hij heeft het gehaald. Jos goed gedaan kerel!!!Ook zagen wij onze brandweerman Pieter in de eindhindernis hangen. Met veel souplesse en kracht bereikte ook hij de finish. Brandweer Den Bosch kan trots op je zijn. Je zat zeker bij de eerste vijf van de NK brandweer survivalrun. Brandweerman Ronald deed vandaag zijn aller eerste run. Helaas heeft hij zijn bandje moeten inleveren. Toch heeft Ronald een geweldige prestatie geleverd door zijn eerste run gelijk alleen te doen.Bij de eindhindernis kwamen we Sven ook nog tegen. Sven was al omgekleed en had al gedoucht. Hij was gewoon al klaar. Sven, goed gedaan kerel. Volgens mij heb je een mooie tijd neergezet.
Omstreeks 12:20 uur ging Nanco als eerste van start. Hij liep de 12 km recreanten run. Ongeveer 10 minuten later vertrokken Michel, zijn broer Corne, Rico en ik. Wij liepen de 12 km koppel run. Eerst een rondje om het sportveld en dan de weilanden en de bossen in. Het zonnetje scheen en het was niet meer zo koud. Waarom trok ik dan een dik thermo shirt aan pffffff wat had ik het warm. Binnen een aantal kilometers hadden Rico en ik toch wel wat koppels achter ons gelaten. Ik moest tijdens de run mijn maatje toch wel een paar keer laten afremmen. Maar ja wat wil je met die lange benen. Ik voelde de hete adem van Michel en zijn broer in mijn nek. De broer van Michel moest al snel de handdoek in de ring gooien. Michel had echter nog genoeg energie en kracht om door te gaan. Michel nam elke hindernis en zijn broer holde achter hem aan. Ze waren niet bij te houden. Uiteindelijk was de run een combi van enkele hindernissen, aantal mannelijke combinaties en een flink aantal waterhindernissen. Ook het boogschieten,houthakken, balkje sjouwen en balkje slepen moest tussen door nog even gedaan worden. Het ren tempo van mij lag een beetje laag. Sorry Rico!!! Het klimmen ging daarin tegen goed. Bij de eindhindernis waren we helemaal nat en koud door de wateroversteek daarvoor. Zelfs Rico moest een stukje zwemmen. Wie zag ik daar met zijn goddelijke lichaam in de eindhindernis hangen, ja hoor het was Michel. Rico en ik stonden aan de kant nog even moet te verzamelen om vervolgens de eindhindernis te nemen. Na nog ongeveer 2 seconden moet verzamelen sprongen wij het water in.Vanuit het water via een touw omhoog klimmen. Dan via een schuin daknet op naar de eerste balk. O sh*t krampen in de kuit. Niet aanstellen en gewoon doorklimmen. Bovenaan op de balk toch maar even rekken. Rico volgde mij naar boven. Stiekem toch een meter of 4 boven het water. Nou op naar de volgende balk. Dit moest via een lus. Vanuit die balk moesten we via een steigerplank met daarin gaten slingeren en zwaaiend naar de laatste balk. Michel ging ons voor en bereikte de laatste balk. Rico en ik begonnen gelijktijdig aan deze zogenaamde steigerplank met gaten. Handjes waren koud en nat, ojeee als dit maar goed gaat. Hopa erin en door zwaaien van gat naar gat(dat klinkt raar).Nog eentje en ik had de overkant gehaald. Ik stond net met twee voeten op de balk en ineens hoorde ik een luidde plons. Ik keek naar beneden en wie lag daar in het vieze ijskoude water. Het was mijn maatje Rico NEEEEEEEEEEEE niet bij de eindhindernis. Het rodebandje paniek paniek paniek. Michel moedigde ons aan vanaf de kant. Het werd hem echter te koud en hij smeerde hem richting de doucheVanuit hier kon ik niks meer voor Rico doen. Ik klom aan het laatste touw naar boven en gleed via een apenhang naar beneden het water in. Ik klom de kant op en daar was de finish. Vanuit hier heb ik Rico aangemoedigd en toe GESCHREEUWD. Rico vocht tegen de elementen en tegen zichzelf. Na twee pogingen klauterde Rico terug naar boven en nam de overige hindernissen heel soepel. Goed bezig Rico!!! Samen liepen wij over de finish.
Wat een helden zijn wij toch.Daar werden wij opgevangen door Petra. Deze kampioen was gewoon ook al klaar. Zij deed de 12 km RUC run. Ook Petra heeft haar rode bandje mogen houden. Petje af Petra….Met een voldaan gevoel rende Rico en ik naar de douche. Nog even een paar sterke verhalen in de kleedkamer en dan naar huis. Om onze lichamen weer aan te sterken en de reserves bij te vullen, namen we onder dwang van Michel een snelle pitstop. HAHAHA juist de Mc Donald. Daarna rap naar huis om die vieze spullen in de was te gooien.Het was een zeer geslaagde loop die best pittig was. Hoe dan ook, ik ben weer trots op 7Hills. We hebben met ze alle weer een mooie prestatie geleverd. Op naar de volgende!!! PS: Ik zie net bij de uitslagen dat Rico en ik het niet gehaald hebben. HAHA fijn zo'n kerel die niet op let bij de finish.
